Trzy związki zawodowe zrzeszające techników elektroradiologii domagają się od wiceministra zdrowia Piotra Brombera zmiany w tabeli zaszeregowania odnoszącej się do najniższych wynagrodzeń w systemie ochrony zdrowia. Chodzi o podwyższenie najniższych płac z 0,86 średniej krajowej do 0,94 tego wynagrodzenia. W poniedziałek - 15 maja - do Sejmu trafił poselski projekt ustawy dotyczący ustanowienia zawodu dietetyka jako nowego zawodu medycznego. Wnioskodawcą poselskiego projektu jest Marek Rutka (Lewica). Jak przypominał poseł, podczas ubiegłotygodniowej sejmowej Komisji Zdrowia, poświęconej ustawie o niektórych zawodach medycznych Analiza projektu Ustawy o działalności windykacyjnej i zawodzie indykatora (UD 435) prowadzi do refleksji, że bardziej adekwatną nazwą proponowanego projektu byłaby - ,,Ustawa o ograniczeniu działalności windykacyjnej i zawodu windykatora oraz promocji zadłużenia”. W zasadzie wątpliwości wzbudza każdy z dziewięciu zaproponowanych Rozdziałów ustawy. Tytułem przykładu należy 3) technik elektroradiologii – osobę posiadającą: a) tytuł zawodowy technika elektroradiologii lub b) dyplom ukończenia studiów pierwszego lub drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich na kierun-kach kształcących w zakresie elektroradiologii i tytuł zawodowy licencjata lub magistra. P R O J E K T Załącznik nr 3 do Ogłoszenia KO – 77/22/MKN Strona 2 z 13 § 1 PRZEDMIOT UMOWY 1. Udzielający zamówienia zleca a Przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie wykonywania czynności technika medycznego/ technika elektroradiologii przy wykonywaniu obrazowych badań diagnostycznych/ O przyjęciu ustaw o niektórych zawodach medycznych minister zdrowia Adam Niedzielski poinformował na Twitterze. Rząd przyjął projekt ustawy regulującej funkcjonowanie aż 17, nieuregulowanych dotychczas zawodów medycznych.Dzięki niej gwarantujemy dopływ profesjonalistów ze specjalistycznym wykształceniem, a tym samym zapewniamy pacjentom wysoki standard. . RynekZdrowia/Raf •24 paź 2021 8:10 Skomentuj Potrzebujemy samodzielnej ustawy o naszym zawodzie, którego nie można wrzucać do jednego pakietu z innymi zawodami medycznymi - mówił w sobotę (23 października) w Białym Miasteczku przedstawiciel Związku Zawodowego Techników Elektroradiologii (Fot. Pixabay) - Oprócz kilku postulatów wspólnych dla Białego Miasteczka jest kilka problemów, które drążą nasz zawód, takich jak brak samodzielnej ustawy o naszym zawodzie, którego nie można wrzucać do jednego pakietu z innymi zawodami medycznymi - mówił podczas sobotniej konferencji prasowej w Białym Miasteczku Kamil Zub z Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Techników Elektroradiologii. - Nasz zawód ma tak szerokie spektrum działania, że nie ma możliwości, abyśmy mogli być łączeni z innymi - podkreślił Kamil Cię biura, biurowce, powierzchnie coworkingowe i biura serwisowane? Zobacz oferty na Cały artykuł czytaj tutaj Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin. PODOBAŁO SIĘ? PODZIEL SIĘ NA FACEBOOKU Jesteś obywatelem państw członkowskich Unii Europejskiej, albo Norwegii, Islandii, Lichtensteinu czy też Szwajcarii? Masz kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego i chcesz wykonywać w Polsce ten zawód? Przeczytaj opis usługi i złóż wniosek o uznanie swoich kwalifikacji. Jak załatwić sprawę Sprawę można załatwić: podczas wizyty w urzędzie listownie elektronicznie Co powinieneś wiedzieć i kto może skorzystać z usługi Zawód regulowany Twój zawód jest zawodem regulowanym, gdy możesz go wykonywać dopiero po spełnieniu określonych wymogów (np. zdanie egzaminu lub uzyskanie wpisu na listę). Każde państwo określa, czy w jego kraju dany zawód będzie uznany za regulowany. Jeśli zawód nie jest zawodem regulowanym, to decyzję o zatrudnieniu osoby z kwalifikacjami zdobytymi poza granicami Polski podejmuje pracodawca. Kto może złożyć wniosek o uznanie kwalifikacji Każdy, kto chce podjąć pracę w kraju, gdzie dany zawód jest regulowany (np. w Polsce), może ubiegać się o oficjalne uznanie swoich kwalifikacji uzyskanych w UE (wykształcenia i doświadczenia zawodowego). Dzięki temu będzie mógł pracować w swoim zawodzie. Ponadto o uznanie kwalifikacji mogą ubiegać się: członkowie rodzin obywateli polskich lub obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, Szwajcarii lub Norwegii, Islandii, Lichtensteinu; obywatele państw trzecich posiadający status rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej; cudzoziemcy posiadający status uchodźcy lub objęci ochroną uzupełniającą; cudzoziemcy przybywający na terytorium RP lub przebywający na tym terytorium w celu połączenia się z rodziną, będący członkami rodziny cudzoziemca zamieszkującego na terytorium RP w związku z nadaniem mu statusu uchodźcy lub udzieleniem mu ochrony uzupełniającej; obywatele państw trzecich, którzy ubiegają się o przyjęcie na terytorium RP w celu podjęcia pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji; obywatele państw trzecich, którzy zostali przyjęci na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celach innych niż wykonywanie pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym, mający prawo do wykonywania pracy oraz posiadający dokument pobytowy zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1030/2002 oraz obywatel państwa trzeciego, przyjęty na terytorium RP w celu wykonywania pracy zgodnie z prawem Unii Europejskiej lub prawem krajowym; obywatele państw trzecich posiadający zezwolenie na pobyt czasowy w celu prowadzenia badań naukowych. Uwaga! Opis usługi został przygotowany w oparciu o podstawowe akty prawne, w tym ustawę z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej, np. o tym, jak przebiega staż adaptacyjny, test umiejętności lub jakie dokumenty będą potrzebne – skontaktuj się z urzędem, którego dane kontaktowe znajdziesz w sekcji "Gdzie załatwisz sprawę". Kiedy powinieneś załatwić sprawę W dowolnym momencie Gdzie załatwisz sprawę Ministerstwo Zdrowia ul. Miodowa 15, 00-952 Warszawa Co zrobić krok po kroku Złóż wniosek o uznanie kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego Do wniosku dołącz dokumenty potwierdzające kwalifikacje (np. wykształcenie, doświadczenie zawodowe), sporządzone w języku polskim lub wraz z kopią tłumaczenia na język polski. Jeśli nie masz miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, nie masz pełnomocnika zamieszkałego w Polsce lub nie działasz za pośrednictwem konsula Rzeczypospolitej Polskiej, to musisz wskazać w Polsce pełnomocnika do doręczeń. Nie musisz wyznaczać pełnomocnika, jeśli zdecydujesz się na załatwienie sprawy online. Urząd w ciągu miesiąca zawiadomi cię, że otrzymał twój wniosek. Dokumenty 2. Dokument potwierdzający tożsamość Dokument możesz złożyć jako: Kopia 3. Dokumenty potwierdzające posiadane wykształcenie Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Dyplomy, świadectwa, certyfikaty, zaświadczenia i inne dokumenty potwierdzające wykształcenie. 4. Dokument z informacją o odbytym programie kształcenia Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Np. program studiów, suplement do dyplomu lub wypis przedmiotów i ocen itp. 6. Dokument z informacją o programie ukończonych kursów, szkoleń Dokument możesz złożyć jako: Oryginał 7. Świadectwo potwierdzające doświadczenie zawodowe Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Świadectwa i inne dokumenty potwierdzające doświadczenie zawodowe powinny zawierać informacje o nazwie pracodawcy lub zleceniodawcy, rodzaju stosunku prawnego łączącego wnioskodawcę z pracodawcą lub zleceniodawcą, okresie zatrudnienia albo czasie trwania innej umowy, wymiarze czasu pracy, nazwie wykonywanego zawodu lub zajmowanego stanowiska i głównych obowiązkach. 8. Dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Wydany przez uprawniony podmiot w państwie wnioskodawcy, jeśli w państwie wnioskodawcy są wydawane tego rodzaju dokumenty. 9. Dokument potwierdzający uprawnienia wnioskodawcy do wykonywania zawodu regulowanego Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Wydany przez uprawniony podmiot w państwie wnioskodawcy, jeśli w państwie wnioskodawcy są wydawane tego rodzaju dokumenty. 11. Dokument potwierdzający nienaganną postawę etyczną Dokument możesz złożyć jako: Kopia 12. Dokument potwierdzający brak ogłoszenia upadłości Dokument możesz złożyć jako: Kopia 13. Dokument potwierdzający brak zakazu wykonywania zawodu Dokument możesz złożyć jako: Kopia 14. Dokument potwierdzający brak zawieszenia prawa wykonywania zawodu Dokument możesz złożyć jako: Kopia 15. Dokument potwierdzający odpowiedni stan zdrowia Dokument możesz złożyć jako: Kopia Informacja dodatkowa Dokument potwierdzający odpowiedni stan zdrowia powinien być wystawiony przez upoważnioną instytucję państwa wnioskodawcy lub innego państwa członkowskiego, w którym wnioskodawca wykonywał ostatnio dany zawód lub działalność. 19. Dowód zapłacenia opłaty Dokument możesz złożyć jako: Oryginał, Uwierzytelniona kopia O czym należy pamiętać przy składaniu wniosku: Wniosek złóż w języku polskim. Pozostałe dokumenty złóż w języku polskim albo w innym języku wraz z kopią tłumaczenia na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych dla przeprowadzenia postępowania właściwy organ może wymagać kopii tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie członkowskim. Tłumaczenie na język polski nie jest wymagane w przypadku dokumentów potwierdzających: imię, nazwisko, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo oraz nazwę państwa wnioskodawcy. Właściwy organ może żądać przedłożenia poświadczonych kopii dokumentów lub ich oryginałów do wglądu. Dokumenty dotyczące niekaralności, postawy etycznej, braku ogłoszenia upadłości, braku zakazu wykonywania zawodu, zawieszenia prawa jego wykonywania, posiadania odpowiedniego stanu zdrowia, sytuacji finansowej wnioskodawcy, posiadania obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej – złóż tylko wtedy, jeśli są wymagane od obywateli polskich zamierzających wykonywać zawód regulowany. Dokumenty powinny być wydane nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku o uznanie kwalifikacji. Jeśli w twoim państwie nie są wydawane dokumenty poświadczające niekaralność, postawę etyczną, brak upadłości, lub brak zakazu wykonywania zawodu oraz brak zawieszenia prawa jego wykonywania, to możesz dołączyć oświadczenia, że spełniasz te wymogi. Dowód zapłaty może mieć formę wydruku potwierdzającego dokonanie operacji bankowej. Urząd sprawdzi twoje dokumenty Jeśli urząd stwierdzi braki, wezwie cię do ich usunięcia w konkretnym terminie. Jeśli nie dostarczysz brakujących dokumentów, twój wniosek nie będzie dalej rozpatrywany. Urząd sprawdzi też, czy twoje kwalifikacje uzyskane za granicą są odpowiednie do wykonywania zawodu regulowanego w Polsce. W uzasadnionych przypadkach, urząd może wystąpić o dodatkowe informacje do państwa członkowskiego UE, w którym dokument potwierdzający kwalifikacje został wydany lub do ośrodka wsparcia funkcjonującego w państwie członkowskim. Możesz dostać postanowienie o tym, że musisz odbyć staż adaptacyjny lub przystąpić do testu umiejętności Urzędnik na podstawie kompletu dokumentów stwierdza, że: a) masz odpowiednie kwalifikacje do uznania kwalifikacji zawodowych b) nie masz odpowiednich kwalifikacji do uznania kwalifikacji zawodowych c) musisz odbyć staż adaptacyjny lub przystąpić do testu umiejętności, jeśli twoje kwalifikacje są niepełne. Uwaga! Jeśli posiadasz kwalifikacje zawodowe na poziomie pierwszym (zob. art. 18 ust. 6 ustawy), a do wykonywania zawodu regulowanego jest wymagane posiadanie kwalifikacji zawodowych na poziomie czwartym, (zob. art. 18 ust. 3 ustawy), urząd może zobowiązać cię zarówno do odbycia stażu adaptacyjnego, jak i do przystąpienia do testu umiejętności. Przekaż informację o tym, że wybierasz staż adaptacyjny lub test umiejętności (jeśli musisz uzupełnić kwalifikacje) Po tym, jak urząd otrzyma twoją odpowiedź, dostaniesz skierowanie na staż lub zawiadomienie o terminie testu umiejętności. Przystąp do stażu lub testu (jeśli musisz uzupełnić kwalifikacje) Zasady odbywania stażu adaptacyjnego i przystępowania do testu umiejętności określają poszczególne rozporządzenia. Ty ponosisz koszty odbywania stażu adaptacyjnego lub przystąpienia do testu umiejętności. Opinia opiekuna stażu oraz wynik testu są podstawą, żeby urząd stwierdził wyrównanie różnic i wydał decyzję o uznaniu kwalifikacji. Termin Maksymalny czas trwania stażu adaptacyjnego to 3 lata. Natomiast do testu możesz przystąpić nie później niż w ciągu 6 miesięcy od dnia nałożenia na ciebie tego obowiązku. Dostaniesz decyzję o uznaniu kwalifikacji lub decyzję odmowną Jeśli twoje kwalifikacje do wykonywania zawodu regulowanego zostaną uznane, możesz posługiwać się tytułem ustalonym dla danego zawodu regulowanego w Polsce lub jego skrótem. Jeśli używanie tytułu ustalonego dla danego zawodu regulowanego w Polsce jest uzależnione od przynależności do organizacji zawodowej albo od decyzji uprawnionego organu, masz prawo używać tego tytułu lub jego skrótu odpowiednio po uzyskaniu członkostwa w organizacji albo po uzyskaniu decyzji organu. Dokumenty Ile zapłacisz 1053,50 zł Opłatę wpłać na rachunek bankowy właściwego urzędu. Ile będziesz czekać Decyzję dostaniesz w ciągu 3 miesięcy od dnia, kiedy złożysz wszystkie wymagane dokumenty. Termin ten może się wydłużyć o miesiąc w szczególnych przypadkach, o czym poinformuje cię urzędnik. Jeśli okaże się, że musisz odbyć staż adaptacyjny lub podejść do testu umiejętności, to termin wydania decyzji będzie zawieszony aż do dnia, w którym urząd otrzyma ocenę z przebiegu twojego stażu adaptacyjnego lub wynik twojego testu umiejętności. Jak możesz się odwołać Jeśli dostaniesz decyzję odmowną, to masz 14 dni na złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Po rozpatrzeniu wniosku, urząd wyda decyzję uchylającą zaskarżoną decyzję w całości lub w części albo utrzyma decyzję w mocy. W przypadku utrzymania decyzji w mocy – możesz złożyć skargę na decyzję do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem urzędu, który wydał decyzję. W przypadku, gdy decyzję w sprawie uznania kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego wydał organ samorządu zawodowego, odwołanie wnosi się na zasadach określonych w przepisach szczegółowych, właściwych dla danego samorządu zawodowego. Warto wiedzieć Osoba, której kwalifikacje zawodowe do wykonywania zawodu regulowanego podlegają uznaniu, musi znać język polski w stopniu niezbędnym do wykonywania tego zawodu. Weryfikacja znajomości języka polskiego może się odbyć po wydaniu decyzji w sprawie uznania kwalifikacji, w przypadku osób wykonujących: 1) zawody mające wpływ na bezpieczeństwo pacjentów; 2) inne zawody – jeżeli zachodzi uzasadniona wątpliwość co do wystarczającej znajomości języka polskiego do wykonywania zawodu regulowanego. Weryfikacja znajomości języka polskiego odbywa się na twój wniosek i jest płatna. Wysokość opłaty ustala jednostka przeprowadzająca weryfikację. Czy ta strona była przydatna? Podstawa prawna Ustawa z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 16 listopada 2016 r. w sprawie dokumentów w postępowaniu w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania zawodu regulowanego albo podejmowania lub wykonywania działalności regulowanej w Rzeczypospolitej Polskiej Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 września 2020 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2021 r. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 września 2021 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2022 r. 29 z 30 członków sejmowej Komisji Zdrowia głosowało za przyjęciem nowelizacji ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego niektórych pracowników zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz niektórych innych ustaw. Jeden poseł wstrzymał się od głosu. – Projekt można nazwać historycznym, bo nigdy nie było tak dużego wzrostu, jeśli chodzi o wynagrodzenia minimalne w ochronie zdrowia. W zależności od grupy będzie to podwyżka od 17 do 41 proc. Średnio ten wzrost będzie wynosił około 30 proc. – argumentował Piotr Bromber, wiceminister zdrowia, podczas pierwszego czytania projektu. I dodał, że podwyżki płacy minimalnej w drugim półroczu tego roku będą kosztować 7,2 mld zł. – Zawsze będą grupy zawodowe bardziej lub mniej zadowolone, zwłaszcza jeżeli patrzy się na inne grupy i porównuje się jedne z drugimi – zauważył Tomasz Latos, przewodniczący Komisji. Odniósł się też do techników elektroradiologii. Jego zdaniem w tabeli stanowiącej załącznik do projektu ustawy zostali źle zaszeregowani. Powinni być umieszczeni w grupie szóstej, a nie w siódmej. Czytaj więcej Przedstawiciele PiS, a także inne ugrupowania, zgłosili poprawki w tej sprawie. W końcu opracowano wspólną poprawkę Komisji Zdrowia. Partnerzy społeczni, mimo poparcia dla projektu, także zgłaszali swoje uwagi. – Magister fizjoterapii od lipca bieżącego roku będzie miał 5700 zł. Ewolucja w ciągu 13 miesięcy wyniesie prawie 90 proc. Jesteśmy za tą ustawą, ale to nie jest wielki sukces i szczyt marzeń fizjoterapeutów – powiedział Tomasz Dybek, przewodniczący Krajowego Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pracowników Fizjoterapii. I dodał, że jeszcze w czerwcu ubiegłego roku ok. 20 tys. fizjoterapeutów otrzymywało pensje na poziomie 2800–3300 zł brutto. – Wnosimy nadal, by rozmawiać ze stroną społeczną, przyjmować nasze argumenty, bo mamy wrażenie, że nie jesteśmy wysłuchiwani – mówiła Krystyna Ptok, przewodnicząca Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Pielęgniarek i Położnych. W konsultacjach publicznych do projektu ustawy o najniższych wynagrodzeniach w ochronie zdrowia zgłoszono ponad sto poprawek. Resort zdrowia niemal wszystkie odrzucił. Etap legislacyjny: po pierwszym czytaniu RCL: Projekt rozporządzenia ws. kwalifikacji wymaganych od pracowników w podmiotach leczniczych W czwartek RCL opublikowało projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. W czwartek RCL opublikowało projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. Poniżej zamieszczamy uzasadnienie projektu rozporządzenia. Projekt rozporządzenia stanowi wykonanie upoważnienia zawartego w art. 50 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2020 r. poz. 295 i 567) i zastępuje dotychczasowe rozporządzenia ministra zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (Dz. U. poz. 896). Projektowane rozporządzenie, podobnie jak dotychczas obowiązujące przepisy, utrzymuje w załączniku do rozporządzenia podział (złożony z 3 tabel) na pracowników: działalności podstawowej, administracyjnych, technicznych i ekonomicznych oraz gospodarczych. Projekt rozporządzenia ma na celu dostosowanie wymagań kwalifikacyjnych na poszczególnych stanowiskach pracy do zarówno zmieniającego się dynamicznie rynku pracy w ochronie zdrowia jak i systemu kształcenia kadr medycznych. Przykładem takiej zmiany jest wprowadzenie do taryfikatora kwalifikacyjnego stanowisk pracy: technika sterylizacji medycznej i starszego technika sterylizacji medycznej w związku z rozpoczęciem kształcenia w tym zawodzie w szkołach policealnych. Jest to zawód wprowadzony do klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego w 2012 r. Absolwent szkoły kształcącej w zawodzie technik sterylizacji medycznej jest przygotowany do wykonywania następujących zadań zawodowych: kwalifikowania sprzętu i wyrobów medycznych do procesów mycia, dezynfekcji i sterylizacji oraz przeprowadzania mycia, dezynfekcji i sterylizacji sprzętu i wyrobów medycznych przy użyciu odpowiednich metod i urządzeń; przeprowadzania kontroli procesów dekontaminacji, prowadzenia dokumentacji mycia, dezynfekcji i sterylizacji. Ponadto zastąpiono dotychczasowe stanowisko operatora ciśnieniowych sterylizatorów gazowych i parowych stanowiskiem operator procesu dekontaminacji. W związku z tym dodano przepis przejściowy stanowiący, że pracownik zatrudniony w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą na stanowisku operatora ciśnieniowych sterylizatorów gazowych i parowych lub na stanowisku preparatora albo dezynfektora przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, może być zatrudniony na stanowisku operatora procesu dekontaminacji albo na dotychczasowym stanowisku pracy. Jednocześnie, w celu zagwarantowania osobom niespełniającym wymogów określonych w projektowanym rozporządzeniu, a zatrudnionym na danych stanowiskach w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, wprowadzono przepis stanowiący, iż w dalszym ciągu będą mogły być one zatrudnione na dotychczasowych stanowiskach pracy lub równorzędnych, zgodnie z obowiązującymi dotychczas przepisami. Ponadto w projekcie dokonano zmian związanych z dostosowaniem wymagań kwalifikacyjnych na poszczególnych stanowiskach pracy do innych przepisów, np. regulacji prawnej dotyczącej zawodu fizjoterapeuty lub zmian w rozporządzeniach w sprawie świadczeń gwarantowanych w poszczególnych zakresach. W projektowanym rozporządzeniu wprowadzono zmiany obejmujące między innymi: 1) wprowadzenie nowych stanowisk pracy adekwatnych do potrzeb podmiotów leczniczych takich jak: zastępca kierownika centralnej sterylizatorni, asystent zdrowia publicznego, inżynier biomedyczny, specjalista neurologopeda, specjalista surdologopeda, Ratownik Medyczny Koordynujący, psychoterapeuta, psychoterapeuta dzieci młodzieży, terapeuta środowiskowy, technik sterylizacji medycznej, optometrysta, koder medyczny, koordynator do spraw pakietu onkologicznego, operator procesu dekontaminacji, pracownik ochrony w ośrodku psychiatrii sądowej, inspektor ochrony danych i pełnomocnik ochrony informacji niejawnych; 2) wprowadzenie zmian w nazwach stanowisk pracy, np.: a) dotychczasowe stanowisko „kierownika zespołu techników elektroradiologii” i stanowisko „technika koordynującego i nadzorującego pracę innych techników elektroradiologii” zastąpiono stanowiskami - „kierownik zespołu elektroradiologów” i „elektroradiolog koordynujący i nadzorujący pracę innych elektroradiologów”, z uwagi na transformację kształcenia w tym zawodzie i obecność na runku pracy absolwentów studiów na kierunku elektroradiologia, b) wprowadzenie stanowiska „asystent farmacji szpitalnej lub klinicznej”, dla którego określono wymóg posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie farmacji szpitalnej lub klinicznej (który dotychczas uwzględniony był w wymaganiach określonych dla stanowiska „asystent farmacji”), przy jednoczesnym określeniu dla stanowiska „asystent farmacji” wymogu posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie farmacji (tj. w jednej z 10 dziedzin, w których farmaceuci mogą uzyskać tytuł specjalisty), c) wprowadzenie stanowiska „specjalista neurologopeda, surdologopeda”, dla którego określono wymóg posiadania tytułu specjalisty w dziedzinie neurologopedii lub surdologopedii (który dotychczas uwzględniony był w wymaganiach określonych dla stanowiska „starszy asystent logopedii”), przy jednoczesnym wykreśleniu wymogu posiadania tytułu specjalisty w ww. dziedzinach z wymagań określonych dla stanowiska „starszy asystent logopedii”, d) zastąpienie stanowisk „psycholog kliniczny” i „asystent psychologii klinicznej” stanowiskiem: „specjalista psycholog kliniczny” przy utrzymaniu doczasowych wymogów kwalifikacyjnych (tj. wymogu posiadania tytułu zawodowego psychologa oraz specjalizacji I lub II stopnia w dziedzinie psychologia kliniczna lub tytułu specjalisty w dziedzinie psychologia kliniczna); 3) wprowadzenie zmian w wymaganiach kwalifikacyjnych na dotychczasowych stanowiskach: a) fizjoterapeuta – przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 25 września 2015 r. o zawodzie fizjoterapeuty (Dz. U. z 2019 r. oraz z 2020 r. poz. 567), b) ratownik medyczny – przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2020 r. poz. 882), c) diagnosta laboratoryjny - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (Dz. U z 2019 r. poz. 849 oraz z 2020 r. poz. 567), d) farmaceuta - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz. U. z 2019 r. poz. 1419), e) główny księgowy - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869, z późn. zm.), f) pracownik ochrony - przez odniesienie się do kwalifikacji określonych w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2020 r. poz. 838), g) asystenci lekarze lub lekarze dentyści i stażyści lekarze lub lekarze dentyści - rozróżnienie ww. stanowisk przez dookreślenie w wymogach dla asystentów lekarzy lub lekarzy dentystów posiadania prawa wykonywania zawodu, a stażystów lekarzy lub lekarzy dentystów - prawa wykonywania zawodu w miejscu i czasie odbywania stażu podyplomowego, h) dostosowanie brzmienia wymogów ujętych w tabeli I - Pracownicy działalności podstawowej, w kolumnie 3 - Wymagane kwalifikacje do obowiązujących przepisów regulujących kształcenie; 4) wykreślenie stanowisk pracy, np. fasowaczki – zadania wykonywane na tym stanowisku mieszczą się w zadaniach technika farmaceutycznego lub stanowiska dezynfektora – zadania wykonywane na tym stanowisku pracy mieszczą się w zadaniach wykonywanych na stanowisku operatora procesu dekontaminacji. W projektowanym rozporządzeniu dokonano również zmian w zakresie stanowisk pracy zajmowanych przez osoby wykonujące zawód pielęgniarki lub położnej. Mając na uwadze problemy występujące w polskim pielęgniarstwie i położnictwie, w tym zmniejszającą się liczbę pielęgniarek i położnych w systemie opieki zdrowotnej, Minister Zdrowia dnia 21 kwietnia 2017 r. powołał Zespół, który w grudniu 2017 r. opracował dokument pn. Strategia na rzecz rozwoju pielęgniarstwa i położnictwa w Polsce, zwany dalej „Strategią”. Dokument ten określa ustalone wspólnie ze środowiskiem pielęgniarek i położnych kierunki działań i zmian jakie należy podjąć, aby zapewnić wysoką jakość, bezpieczeństwo i dostęp do opieki pielęgniarskiej dla pacjentów. Minister Zdrowia podejmując decyzje dotyczące organizacji i funkcjonowania systemu ochrony zdrowia – w szczególności w obszarze pielęgniarstwa i położnictwa - będzie uwzględniał propozycje działań Zespołu określone w Strategii. Jednym z działań przewidzianych w Strategii jest ustalenie ścieżki awansu zawodowego pielęgniarek i położnych. Ścieżka awansu zawodowego pielęgniarki i położnej jest ustalana obecnie przez pracodawcę na podstawie rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami. W ocenie Zespołu jedną z możliwości uregulowania kwestii awansu zawodowego pielęgniarek i położnych jest wprowadzenie zmian w ww. rozporządzeniu. W ramach prac nad Strategią wypracowano propozycje tych zmian, które zakładają dwie grupy stanowisk: 1) dla asystentów pielęgniarek lub położnych i asystentów specjalistów pielęgniarek lub położnych. Stanowiska te określają ścieżkę awansu zawodowego pielęgniarek i położnych posiadających tytuł magistra pielęgniarstwa lub położnictwa w zależności od stażu pracy i posiadania tytułu specjalisty. Jest to również realizacja wniosku przedstawicieli związków zawodowych pielęgniarek i położnych oraz samorządu zawodowego pielęgniarskiego, umożliwiająca pielęgniarkom i położnym posiadającym tytuł magistra pielęgniarstwa lub położnictwa, zdobycia awansu na stanowisko: 1) asystent pielęgniarka lub położna - (staż 3 lata); 2) młodszy asystent pielęgniarka lub położna - (bez wymaganego stażu); 3) starsza pielęgniarka i starsza położna - (bez wymaganego stażu). W zakresie stanowisk pracy przeznaczonych dla pielęgniarek i położnych proponuje się wprowadzenie przepisów o charakterze doprecyzowującym i porządkującym, tj.: 1) usunięcie stanowiska stażystka pielęgniarka i stażystka położna - ponieważ nie ma już wymogu odbywania stażu; 2) uzupełnienie w części dotyczącej wymagań kwalifikacji, prawidłowego określenia uzyskanego wykształcenia - dla osób posiadających specjalizację i licencjat - przez dodanie sformułowania „tytuł specjalisty” i „tytuł licencjata” (w zakresie specjalizacji i licencjatu). Przepis w zakresie wymagań kwalifikacyjnych, gdzie wskazywano tytuł specjalisty w dziedzinie promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej lub organizacji i zarządzania lub w innej dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia, zastąpiono ogólnym przepisem „tytuł specjalisty w dziedzinie mającej zastosowanie w ochronie zdrowia”. Dla stanowisk pielęgniarki lub położnej oddziałowej, zastępcy pielęgniarki lub położnej oddziałowej, pielęgniark lub położnej koordynującej i nadzorującej pracę innych pielęgniarek i położnych umożliwiono pełnienie tych funkcji nie tylko osobom legitymującym się stażem pracy w szpitalu, ale we wszystkich podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami udzielających całodobowo świadczeń zdrowotnych. W związku z tym, że przepisy dotyczące stanowisk pracy, które łącznie były zamieszczone na jednakowych rodzajach stanowisk dla pielęgniarek i położnych w pionie kadry kierowniczej sprawiały w praktyce duże problemy interpretacyjne (np. lp. 2 i 8 obowiązującego taryfikatora kwalifikacyjnego) - rozdzielono te rodzaje stanowisk. W związku z coraz liczniejszą grupą pacjentów z przetokami jelitowymi i moczowymi niezbędnym staje się utworzenie nowego stanowiska edukatora ds. stomii. Sprawowanie profesjonalnej opieki nad pacjentem oraz wykorzystanie w racjonalny sposób kompetencji pielęgniarek uzyskanych w ramach kształcenia podyplomowego rozpoczyna się jeszcze przed zabiegiem operacyjnym. Prowadzenie edukacji pomoże pacjentom w uniknięciu powikłań pooperacyjnych i skróci czas hospitalizacji oraz powrotu do aktywności zawodowej i społecznej. Dokonanie aktualizacji stanowisk pracy ujętych w obowiązującym rozporządzeniu związane jest również z nowelizacją przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2020 r. poz. 830). Przedmiotowa ustawa reguluje sposób ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w ramach stosunku pracy w podmiotach leczniczych. Przez osobę wykonującą zawód medyczny zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, należy rozumieć osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny. Ustawa z dnia 13 września 2018 r. o zmianie ustawy o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych oraz ustawy o zmianie ustawy o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1942), rozszerzyła zakres podmiotowy ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1473 - akt archiwalny) o pracowników działalności podstawowej innych niż pracownicy wykonujący zawody medyczne. Jest to grupa osób, która nie wykonuje zawodu medycznego, a zatrudnieni w charakterze pracowników działalności podstawowej wykonują pracę w komórkach organizacyjnych zakładu leczniczego, których działalność jest związana z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i jako pracownicy są obsadzani na stanowiskach działalności podstawowej określonych przepisami ww. rozporządzenia. Wobec powyższego, biorąc pod uwagę wytyczne zawarte w delegacji ustawowej do wydania przedmiotowego rozporządzenia czyli bezpieczeństwo pacjentów i efektywność zatrudnienia, zasadnym jest dokonanie przeglądu stanowisk pracy określonych w obecnie obowiązującym rozporządzeniu i zastąpienie dotychczasowego rozporządzenia przedłożonym projektem w celu dostosowania przepisów prawa do zmieniającego się dynamicznie rynku pracy w ochronie zdrowia, jak i systemu kształcenia kadr medycznych oraz nowelizacji przepisów ustawy z dnia 8 czerwca 2017 r. o sposobie ustalania najniższego wynagrodzenia zasadniczego pracowników wykonujących zawody medyczne zatrudnionych w podmiotach leczniczych. Ponadto wymogi określone dla poszczególnych stanowisk pracy zostały, co do zasady ujednolicone, w kontekście zarówno poziomu wykształcenia, jak i stażu pracy przez ustalenie np. dla stanowisk starszych asystentów wymogu uzyskania tytułu magistra lub równorzędnego oraz 7- letniego stażu pracy, a dla stanowisk takich jak np. starszy technik farmaceutyczny, czy starszy dietetyk - wymogu uzyskania kwalifikacji zawodowych (bez względu na poziom wykształcenia) i 3-letniego doświadczenia zawodowego. Dodatkowo w projektowanym rozporządzeniu umożliwiono uzyskanie awansu zawodowego dla pracowników zatrudnionych na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy, dla których dotychczasowe regulacje nie przewidywały takiej możliwości, np. fizykom medycznym, inżynierom medycznym, higienistkom szpitalnym, pracownikom socjalnym, statystykom medycznym, czy sanitariuszom szpitalnym. Proponowane zmiany powinny stworzyć warunki do większego zainteresowania pracą przez stworzenie ścieżki awansu zawodowego i umożliwienie szerszego dostępu do poszczególnych stanowisk pracy. Ponadto podjęte działania powinny przyczynić się do zwiększenia zatrudniania w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami profesjonalnej kadry medycznej, i tym samym skutkować wyższym poziomem bezpieczeństwa zdrowotnego przez poprawę jakości i dostępności świadczeń zdrowotnych. Przewiduje się, że rozporządzenie wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Projekt rozporządzenia nie ma wpływu na działalność mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców. Jednocześnie należy wskazać, że nie ma możliwości podjęcia alternatywnych w stosunku do projektowanego rozporządzenia środków umożliwiających osiągnięcie zamierzonego celu. Projektowane rozporządzenie nie zawiera przepisów technicznych i w związku z tym nie podlega procedurze notyfikacji w rozumieniu przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. z 2002 r. poz. 2039 oraz z 2004 r. poz. 597). Projekt rozporządzenia nie jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej. Projekt rozporządzenia nie wymaga przedłożenia właściwym instytucjom i organom Unii Europejskiej lub Europejskiemu Bankowi Centralnemu w celu uzyskania opinii, dokonania konsultacji lub uzgodnienia. Źródło: RCL

projekt ustawy o zawodzie technika elektroradiologii